بی مخاطب

• اون نقاشی رو که چند روز پیش برات کشیدم یادت می‌آد؟ اول یه دایره بود با یه نقطه وسطش. گفتم این منم. بعد بقیه‌ی صفحه رو سیاه کردم. تو قلم رو از دستم گرفتی، یه کاغذ برداشتی و توشو پر کردی از دایره‌هایی با یه نقطه وسطشون.


• بهت گفته بودم من از دوستی‌های حقیر عین دشمنی‌های حقیر متنفرم.


• گفتی از حل کردن پازل آدم‌ها خوشم می‌آد. ولی یه چیز رو هیچ‌وقت رو نکردم؛ اینکه همیشه آخرش پشیمون می‌شم. اصلاً مگه می‌شه یه درخت دو نوع میوه داشته باشه؟


• تنها کاری که از دستم بر می‌آد اینه که بشینم تو اتاقم، کتاب بخونم، سیگار بکشم، قهوه بخورم و منتظر بمونم. همین...